Feeds:
Posts
Comments
บันทึกวันพุธที่ 19 พฤษภาคม 2553
 
เมื่อทางรัฐบาลได้ตัดสินใจรุกคืบทำการคืนพื้นทีตรงลุมพีนีอย่างจริงๆจัง เวลา 13:45 น. ทางแกนนำเสื้อแดง โดยเริ่มจากนายจตุพร ตามด้วยนายณัฐวุฒิ ได้ขึ้นมาเจรจายุติการชุมนุม และอ้อนวอนให้ประชาชนเดินทางกลับ หลังจากนั้นก็ได้ไปมอบตัวที่สถานีตำรวจแห่งชาติ
 
ดีใจจัง… เรื่องมันจะจบแล้วใช่มั้ย ทำไมไม่ทำแบบนี้ตั้งนานนะ ในเมื่อคุมคนไม่อยู่ เหตุการณ์บานปลายขนาดนี้ ก็ควรจะเลิกตั้งนานแล้วนะ… แต่ก็ยังดี ดีกว่าไม่เลิก.. ดีใจๆ เสาร์อาทิตย์นี้คงจะได้ไปเดินเล่นสยามของเราแล้วใช่มั้ย.. อยาก shopping จังเลย….
 
ผ่านไปได้ซักพัก มีรายงานว่าประชาชนบางกลุ่มก็เริ่มเดินออก แต่ก็มีเสียงปืนไม่ขาดสาย แต่บางกลุ่มก็ไม่ยอมถอย ยังคงเดินหน้าปักหลักตรงนั้นต่อไป… และแล้วเวลาประมาณบ่ายสาม กลุ่มที่ไม่ยอมเลิก ก็จุดไฟเผาห้าง Central World… ผ่านไปหกชม ตอนนี้ไฟลามถึงชั้นบนสุดแล้ว เจ้าหน้าที่ไม่สามารถเข้าไปดับไฟได้ เนื่องจากยังมีการยิงกันไม่ขาดสายบริเวณนั้น… นอกจากนั้น ยังมีการจุดไฟเผาสถานที่สำคัญอีกหลายที่ เช่น โรงหนังสยาม ตลาดหลักทรัพย์ สถานีโทรทัศน์ช่องสาม.. ธนาคารหลายๆสาขาโดนบุกรุกทำลาย…
 
เสียใจจัง… การเผาบ้านเผาเมือง บุกรุกสถานที่สำคัญ ทำกันไปทำไม… ไม่ได้ดั่งใจแล้วทำลายข้าวของ… เห็นสถานที่ที่เคยไปบ่อยๆอย่าง CTW ถูกเผาทำลายแล้วมันเสียใจ โกรธ… ถ้าเป็นคนดี คงไม่ทำให้คนอื่นเค้าเดือนร้อน คงไมทำร้ายคนไทยกันเอง คงไม่ทำลายทรัพย์สินที่ไม่ใช่ของเรา… พรุ่งนี้ตื่นขึ้นมา จะมีกี่คนที่จะไม่มีที่ทำงาน จะมีอีกกี่คนที่จะตกงาน แล้วจะมีอีกกี่คนที่ต้องล้มละลาย สิ้นเนื้อประดาตัว… เพียงเพราะการกระทำของคนเพียงบางกลุ่ม ที่อาจทำไปเพราะอารมณ์โดยชั่ววูบ หรือเลวโดยสันดาน…
 
ภาวนาให้ฝนตก เผื่อมันจะช่วยดับไฟที่กำลังเผาไหม้ เผื่อมันจะช่วยทำให้ใจของคนเราเย็นลง เผื่อมันจะช่วยทำให้อะไรๆมันดีขึ้น…. แต่แล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีฝน…
 
Advertisements
วันนี้ได้ฤกษ์อยู่บ้านอีกวัน เพราะว่าสถานการณ์นอกบ้านมันไม่เอื้ออำนวยให้ออกไปลัลล้าได้… เป็นวันที่น่าเซ็งอีกอัน เพราะอยู่บ้านเปิดทีวีก็มีแต่รายงานข่าวเศร้าๆ… การชุมนุมเพื่อการเมืองมันก็ไม่ได้ผิดอะไรหรอกนะในความคิดของเรา แต่การปล้นสดมภ์ พังร้าน7-11… การทำลายข้าวของราชการ ของชาวบ้าน… การยิงทหาร ลากเค้าลงมาซ้อม ทั้งๆที่ทหารมีอาวุธ แต่เค้าไม่ได้มีจิตใจทำร้ายคุณซักนิด… การบุกรุกโรงพยาบาล การห้ามไม่ให้คนป่วยไปรักษา (หนำซ้ำยังลากเค้าลงมาทำร้ายต่อ)… …. มัน "ผิด" แม้ว่าคุณจะมีเหตุผลใดๆมาอธิบายก็ตาม เหตุผลมันอาจจะทำให้ศาลพิจารณาลดหย่อนโทษให้ในบางกรณี แต่มันไม่ได้เปลี่ยนแปลงความจริงว่าเป็นการกระทำที่ "ผิด" แต่อย่างไร… …
 
นี่หรือคือประชาธิไตยที่คุณอยากได้… นี่หรือคือประเทศไทยที่คุณอยากให้เป็น… หากคุณคิดว่าไม่ใช่ เหตุใดคุณจึงไม่ออกมากล่าวตักเตือน อย่างน้อยแสดงความคิดเห็นว่าไม่เห็นด้วย ไม่สนับสนุน… แม้ว่ากลุ่มคนที่ทำตัวเช่นนั้นคุณจะเรียกพวกเขาว่าไม่ใช่คนของคุณ…
 
"ในบ้านเมืองนั้น  มีทั้งคนดีและคนไม่ดี
ไม่มีใครจะทำให้คนทุกคนเป็นคนดีได้ทั้งหมด
การทำให้บ้านเมืองมีความปกติสุขเรียบร้อย จึงมิใช่การทำให้ทุกคนเป็นคนดี
หากแต่อยู่ที่การส่งเสริมคนดีให้คนดี  ได้ปกครองบ้านเมือง
และควบคุมคนไม่ดีไม่ให้มีอำนาจไม่ให้ก่อความเดือดร้อนวุ่นวายได้"
 
พระบรมราโชวาทในพิธีเปิดงานชุมนุมลูกเสือแห่งชาติ
ณ ค่ายลูกเสือวชิราวุธ จังหวัดชลบุรี เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2512
 
 
นี่ยังไม่ได้พูดถึงหัวข้อที่ขึ้นเลยใช่มั้ยเนี่ย… จริงๆแล้วมันเริ่มจากการหาช่องทีวีไร้สาระดู แล้วก้อดันบังเอิญเปิดมาเจอช่องสามจัดงานนาฎราช ซึ่งเป็นการประกาศผลรางวัลของคนทีวีและวิทยุ ที่รูปแบบงานดูแปลกออกไปอีกงาน แต่ hi-light ที่ทำให้ถึงกับอึ้งไปคือตอนที่พงษ์พัฒน์ขึ้นไปกล่าวบนเวทีหลังจากได้รับรางวัลดาราสมทบชายยอดเยี่ยม ดังนี้…
 
"เป็นรางวัลที่ได้รับบทบาทจากผู้ที่เป็นพ่อ ก็ขออนุญาติพูดถึงพ่อนิดนึง
 
พ่อเป็นเสาหลักของบ้าน
บ้านของผมหลังใหญ่ ใหญ่มาก เราอยู่กันหลายคน
ผมเกิดมาในบ้านหลังนี้สวยงามมากแล้ว สวยงามและอบอุ่น
แต่ว่าจะเป็นแบบนี้ได้ บรรพบุรุษของพ่อ
เสียเหงื่อ เสียเลือด เอาชีวิตเข้าแลก กว่าจะได้บ้านหลังขึ้นนี้มา
จนมาถึงวันนี้ พ่อคนนี้ ก็ยังเหนื่อยที่จะดูแลบ้าน
และก็ดูแลความสุขของทุกทุกคนในบ้าน
ถ้ามีใครสักคน โกรธใครมาก็ไม่รู้
ไม่ได้ดั่งใจเรื่องอะไรมาก็ไม่รู้ แล้วก็พาลมาลงที่พ่อ
เกลี่ยดพ่อ ด่าพ่อ คิดจะไล่พ่อออกจากบ้าน
ผมจะเดินไปบอกกับคนคนนั้นว่า
ถ้าเกลียดพ่อ ไม่รักพ่อแล้ว จงออกไปจากที่นี่ซะ
เพราะที่นี่คือบ้านของพ่อ เพราะที่นี่คือแผ่นดินของพ่อ
 
ผมรักในหลวงครับ
และผมเชื่อว่าทุกคนที่อยู่ในที่นี้รักในหลวงเหมือนกัน
พวกเราสีเดียวกัน ศีรษะนี้มอบให้พระเจ้าแผ่นดิน"
 
นั่นซินะ… ก่อนหน้านี้ไม่เคยคิดว่าจะมีใครพูดได้ตรงใจมากที่สุด… คุณจะโกรธใคร เกลียดใครก็ช่าง คุณจะเลือกใคร ชอบใคร มันเป็นเรื่องของการเมือง… แต่จงอย่าได้มาแตะต้องพระเจ้าแผ่นดินอันเป็นที่รัก… คุณอาจจะเห็นดีเห็นงามกับคนที่เอื้อประโยชน์ให้เพียงชั่วครั้งชั่วคราว… มันเปรียบไม่ได้หรอกกับคนคนหนึ่งที่ทำเพื่อประชาชนมายาวนานกว่าหกสิบปี ถ้าคุณไม่รู้จริงจงอย่าพูด ถ้าคุณทำไม่ได้ก็อย่ามาวิจารณ์… นี่คือสังคม นี่คือการอยู่ร่วมกัน… หากคุณไม่สามารถปรับตัวให้อยู่กับคนส่วนใหญ่ได้ ไม่สามารถเคารพบูชาสิ่งที่คนเหล่านั้นเค้าเทิดทูนขึ้นไว้เหนือเกล้าได้… ง่ายๆ ก็จงอย่าอยู่…
 
คนเราน้า… อยากให้บังคับใช้กฎหมาย อยากให้จัดการอย่างเด็ดขาด แต่ก็รู้อยู่ในใจว่าเลือดสาดแน่นอน พอเลือดสาดก็หาว่าทำรุนแรงเกินไป
 
คนเราน้า… ถ้ากลัวคนอื่นจะขึ้นมาเป็นหัวหน้าแล้วไม่ทำตามคำพูดของคนก่อน ถึงตอนนั้นค่อยมาชุมนุมกันใหม่ก็ได้นิ
 
คนเราน้า… ตอนทำไม่คิด พอทำเสร็จแล้วกลัวติดคุก
 
คนเราน้า…..
เมืองแห่งประชาธิปไตย เมืองแห่งปัจเจกบุคคล แต่ละบุคคลมีสิทธิ์มีความคิดของตนเอง มีเสรีในการแสดงออกซึ่งความคิดของตน ความแตกต่างเป็นสิ่งธรรมดา…
 
เมืองแห่งกฎหมาย กฎซึ่งตราไว้หมายให้คนอยู่ร่วมกันได้อย่างสงบสุข กฎซึ่งขีดกั้นไว้ระหว่างความถูกและผิด…
 
ประเทศไทยเป็นเมืองประชาธิปไตย เป็นเมืองที่มีกฎหมาย… แล้วคนไทยเล่า จะสามารถแสดงออกถึงความยึดมั่นในความเชื่อของตน แต่ให้อยู่ในกรอบของกฎหมายเพื่อความสงบสุขได้หรือไม่
 
ไร้สาระจัง… ตั้งแต่ปิดสนามบินละ แล้วนี่ยังจะมาปิดสี่แยกราชประสงค์ ใกล้ตัวกว่าเดิมอีก… อาทิตย์ก่อนมีรถตำรวจ อาทิตย์นี้มีรถทหารแทน… ทหารให้พริบ ปืนให้พริบ ลวดหนามให้พริบ… ห้างร้านแถวนั้นเพื่อความปลอดภัยก้อเลยปิดกันหมด ตั้งแต่ paragon central world… รถไฟฟ้าก้อปิดเป็นช่วงๆ… รถที่ธรรมดาก้อติดเป็นประจำก้อติดมันหนักกว่าเดิม… ไม่เห็นจะมีคนที่รู้จักสนับสนุนซักคนเดียว… เพิ่งจ่ายค่าจอดรถไป 2.2k ไปจอดได้แค่สองวันเอง ที่เหลือต้องนั่งรถไฟฟ้า เพราะทำไม่ได้กับรถติด แต่ก้อต้องมาแบกโน๊ตบุ๊คเดิน น่องโตพอดี – – ‘
 
แล้วนี่ Iron Man 2 มาจะไปดูที่ไหนละเนี่ยยยยย…. เครียด!!!

RELIEF!!!

Just cannot find any another word that would claim more match rather than this…
Just driving home back at 2am and smiling with no reason…
 
Was Asking myself why i’m doing this? what for? why me? isn’t we have the same 24 hours a day? Should i continue? Then, I was learned… how important of so many things around me which i never realize before that it is limited…. if you missed it, then you missed it… I would love myself more…
 
Anyway, It is finished, finally…
           with any cost it takes, it is finished…
           with any burnt it takes, it is finished…
           with any sacrifces… …. …
 
เรื่องนี้เกิดขึ้น ณ โลตัสสาขาแถวๆตัวเมืองราชบุรี…. โซนของกิน
 
A: ตอนเช้าเราจะกินอะไรกันดี แถวนั้นเข้าไปไม่มีอะไรกินหรอก
B: ซื้อขนมปังไปทำกินกันตอนเช้าละกัน กินกับอะไรดี (ในห้องเค้าคงไม่มีเครื่องทำแซนวิชให้)
C: เปลี่ยนไปกินมาม่ามั้ย ในห้องจะมีน้ำร้อนให้มั้ย
A: ถ้าไม่มีเดี่ยวพี่ไปขอมาให้
 
ผ่านไป 2-3 นาที ณ โซนบะหมี่สำเร็จรูป
 
A: กินอะไรดี
B: มาม่าหมูสับ
C: อยากกินต้มยำ
D: นั่นไง ต้มนำ
C: อยากกินต้มยำน้ำใส อันนี้มีแต่น้ำข้น
B: ไม่มีมั้ง
A: ซื้อเป็น Pack ไปเลยมั้ย ถูกดี
D: เอ๊ะ มันมีลุ้น BB ด้วยนิ
C: แต่เป็น Pack ไม่มีแฮะ
D: งั้นซื้อเป็นถ้วยก้อได้ ได้ BB ด้วยนะ แพงกว่าสองบาทเอง
C: … … (ลังเลอยู่)
D: แพงกว่าสองบาท ได้ BB ด้วยนะ
C: … … (ก็ยังลังเลอยู่)
D: แพงกว่าสองบาท ได้ BB ด้วยนะ
… … เหตุการณ์ติด loop อยู่พอสมควร แล้วก้อได้ต้มยำน้ำข้นแบบถ้วยมาหนึ่งถ้วย… (ไม่รวมกับที่เหลือที่เป็น pack อะนะ)
 
เอา shot ลีโอ vs ไฮเนเก็น มาลงด้วยดีมั้ยนะ ฮาาาา…